Kijk Doekele, je was er nog een vergeten in je alliteratiereeks. En zo doe dat.

Uiteraard zou je het als cynicus kunnen zien als een lesje van Obama in 'the fine art of damage control'. Maar ja, ik ben geen cynicus.

Afstuderen, lach oefenen, 40, het meisje, soep, zomerjurkjes en ruimte. Yo, ik kijk er nu al naar uit.

Ik: ... <met boek en papieren>

Mevrouw met vijf kinderen: <komt met veel herrie de stiltecoupé binnen stormen en zetelt zich op bank achter mij>

Vijf minuten later.

Ik: "Mevrouw, hebt u er bezwaar tegen dat ik een sigaret opsteek?"

Mevrouw: <boos> "Nou, roken mag hier niet. Bovendien heeft mijn dochter last van astma!"

Ik: "Snap ik. Ik zal niet roken, willen uw kinderen dan zo vriendelijk zijn om hun snaveltjes toe te doen?"

Enfin, het werd doodstil. Maar ja, er kwam een puber binnen die begon luid te bellen en penetrant naar haargel te ruiken. En een opa- en oma-echtpaar die gezellig het kerstdiner nog eens na gingen doen.

Heel voorzichtig vroeg één van de jongetjes van de mevrouw met de vijf kinderen: "Zeg mama, iedereen maakt herrie. Waarom moeten wij dan stil zijn?" Een zeer terecht vraag. Maar moeder siste: "Stil!" En verwijtend werd ik door een boze kinderogen aangestaard.

Ik dacht even na, keek nog eens naar het gezelschap achter me en de notoir bellende gelpuber en de luidruchtige oudjes. En zei luid tegen de moeder: "Ik geef mijn poging om te werken op, laten we maar gewoon herrie gaan maken in de stiltecoupé, is bovendien veel leuker dan in een gewone coupé."

Mevrouw: "Wij zijn wel stil hoor!"

Ik: "Dat weet ik en dat waardeer ik. Maar niet iedereen is zo sociaal als u."

Daarna ben ik fijn gaan pac-mannen op mijn mobieltje. Geluid, knalhard aan. Enfin, soms heeft het gewoon niet zoveel zin om de medemens manieren bij te brengen.

Zelfs de studie is er even voor uitgesteld: het feit dat mijn ivoor spontaan mijn hoofd uit rolt. Na vele maanden sparen en mentaal voorbereiden is stap één genomen. Alle ondertanden - roetsch - er uit. Tien minuten werk, want de meuk zat toch al vrij losjes. Maar ja, voor een kunstgebitje ben ik eigenlijk nog wat jong. En dus is mijn duurbetaalde dental coach na tien minuten trekken nog drie-en-een-half uur bezig geweest om de fundamenten voor nieuwe tanden te plaatsen.

Voor liefhebbers van bloedige details (anderen moeten dit maar overslaan): dat plaatsen van nieuwe tanden gaat ongeveer zo. Je hele onderkaak wordt open gesneden. Vervolgens wordt er met een soort van beitel bot weggehaald, net zolang tot het mooi vlak en recht is. En dan? Nou, dan is het een kwestie van een paar gaten in je kaakbot boren en daar titatanium pinnen van een centimeter of twee in schroeven. Letterlijk, schroeven. Ik moest erg lachen toen ik de ratel hoorde waarmee de dental coach de schroeven monteerde. Jammerlijk detail was dat dat lachen wat moeilijk ging met een klem op je bek waarmee je mond wordt opengehouden.

En daarna? De zooi dichtnaaien, kunstgebitje er op douwen en een maand of twee wachten. Dan worden de nieuwe tanden op de stalen pinnen geschroefd. Is dat klaar, dan gaan we boven doen. Tot die tijd is het een kwestie van soep, pap en zelfgemaakt ijs. En niet te veel lachen, eten en zoenen. Voor de rest gaat het wel.

Wie kent het niet: Yamoussoukro, de hoofdstad van Ivoorkust. Belangrijk om te weten is dit, je kunt er schaatsen op de kunstijsbaan. Hoewel die het niet altijd doet. "Gesloten wegens oorlog", hangt er dan op de deur.

In totaal zijn er vier kunstijsbanen in Afrika, en nog netjes verdeeld over het continent ook. Eentje in Kaapstad, de grootse in Nairobi en een in Cairo. Waarom die laatste op de Gay Guide to Cairo vermeld wordt, is niet helemaal duidelijk.

Wil je je publiek op de camping nog meer overrompelen met anecdotica: Hawaii heeft er ook één.

"We used to have leaders like FDR who defeated with our alies the Nazies and Musollini in less time than our Commander in Chief has been able to secure the road from the airport to down town Baghdad."

Michael Moore gaat los op CNN. De vermakelijke prelude hier.

Enfin, dat wikipedia, dat is natuurlijk niet te vertrouwen. Een groot complot van liberale horden. Zo vindt geschiedenisdocent Andy Schlafly. En dus begon hij Conservapedia. Feiten ontdaan van lasterlijke liberale waarheden. Jaja, de conservatieven slaan keihard terug tegen de... Mja, tegen wie eigenlijk?

Een opmerkelijke, zo niet cynische kijk op de coup van Hamas in Gaza, vandaag in de Jerusalem Post's:

"Uit militair oogpunt, zeggen sommige legerofficials, is er reden om dankbaar te zijn voor Hamas' overname van de Strip. Voor het recente intra-Palestijnse geweld, moest Israel onderscheid maken tussen strijders van Fatah en Hamas in Gaza, en er voor zorgen dat de eerste - loyaal aan voorzitter Mahmoud Abbas van de Palestijnse Autoriteit - niet werden geraakt. Volgens deze visie hoeft dat onderscheid nu niet meer gemaakt te worden. Alle schutters in Gaza zijn van Hamas en daarom doelwit."

Een overzichtelijke wereld, dat willen we toch allemaal, nietwaar.

Het is pas van jou als je er voor betaald hebt. Enfin, daar zit natuurlijk iets in.

Morgen is de eerste sessie. Er gaan vier kiezen uit. De rest - want pijn lijden is geen lijden als het niet lang duurt - gaat in volgende sessies geëxtracteerd worden. Wat trouwens een leuk woord is, extractreren. Vast lastig uit te spreken na.

Ik bedoel, niet dat ik niet goed poets of zo hoor. Maar mijn aangeboren ivoor wankelt en wiebelt. En dat wegens ontstekingen in mijn kaak. Jarenlang bijtend cynisme eist zijn tol. Dat er een stukje cantharel uit je bek vliegt tijdens een conversatie, duidt in ieder geval nog op wetenschap over de bereiding van tagliatelle. Schieten de brokken ivoor met wortel en al rakelings langs het hoofd van de medeconversant, dan wordt het tijd om maatregelen te nemen.

De keus. Pappen, plakken en nathouden of de hele meuk er uit. Een tijdje plastieken tijdperk van een maand of acht meemaken en er vervolgens nieuw ivoor in laten boren. Maar dan van titanium, qua wortel. Nou, dat wordt het dus. Dat van dat titanium. Klinkt vast ook wel goed bij de douanepoortjes.

Probleem is alleen dat - in fasen - de aangeboren meuk er uit moet. Nou, en dat, en dan met name het geluid daar van, daar zie ik - hoe zeg je dat - een beetje tegenop. Het kraakt. En als iets kraakt, wil het eigenlijk nog niet los.